Concept Το παρόν έργο αποτελεί έναν κύκλο θεατρικών κειμένων που διερευνούν τη συνείδηση, τον χρόνο, την αντίληψη και την υπαρξιακή κατακερματισμένη εμπειρία μέσα από σουρεαλιστική και μεταφυσική δραματουργία.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΠΥΡΗΝΑΣ Ο κύκλος διερευνά την αντίληψη ως θεατρικό μηχανισμό: πώς η πραγματικότητα κατασκευάζεται, διακόπτεται και αποσταθεροποιείται μέσα από τη γλώσσα, τη μνήμη και την παραμόρφωση του χρόνου.
Ο χρόνος αντιμετωπίζεται όχι ως γραμμική εξέλιξη αλλά ως αυτόνομη οντότητα. Η ταυτότητα γίνεται ρευστή και η θεατρική αφήγηση διαλύεται σε ρυθμό, επανάληψη και εννοιολογική ρήξη. Κάθε έργο λειτουργεί ως ανεξάρτητο πείραμα, η δραματουργία κινείται προς την αφαίρεση και το εννοιολογικό θέατρο, ενώ συνολικά συγκροτούν ένα ερευνητικό θεατρικό σύστημα που εστιάζει στη συνείδηση και στα όρια του νοήματος.
Το μυστήριο του θανάτου και της ζωής. Αυτό το μυστήριο γινόταν ως ένα βαθμό φανερό μέσα από ιεροτελεστικά δρώμενα, όπου ήταν και οι πρώτοι στενοί συγγενείς του θεάτρου.
Εμψυχωτής είναι κάποιος που εμψυχώνει οποιονδήποτε άνθρωπο ή ομάδα για να δράσει με περισσότερη επιτυχία σε κάτι, που δίνει θάρρος, ελπίδα και συμπόνια που παρακινεί και κατανοεί.
Ετυμολογικά η λέξη ποίηση (όπως γνωρίζεται) προέρχεται από το ρήμα «ποιέω-ποιώ». Το «ποιώ» είναι η διπλή αδελφή όψη του ρήματος «πρήσσω- πράσσω- πράττω»..