Concept Το παρόν έργο αποτελεί έναν κύκλο θεατρικών κειμένων μαύρης κωμωδίας και υπαρξιακής θεματολογίας, που διερευνά τον θάνατο, το νόημα και το παράλογο μέσα από την ειρωνεία, τη φιλοσοφική χιούμορ και τις σουρεαλιστικές δραματουργικές δομές. Τα έργα λειτουργούν μέσα σε ένα κοινό θεματικό σύμπαν, όπου η θνητότητα, η πίστη, η συναισθηματική κατάρρευση και η υπαρξιακή αγωνία προσεγγίζονται όχι ως τραγωδία, αλλά μέσα από την αποδόμηση, την αντίφαση και την κωμική αστάθεια.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΠΥΡΗΝΑΣ Αντί να αντιμετωπίζεται ο θάνατος ως τελικό σημείο, ο κύκλος τον επαναπροσδιορίζει ως μια μεταβαλλόμενη συνθήκη αντίληψης. Οι χαρακτήρες κινούνται μέσα σε καταστάσεις συναισθηματικής και υπαρξιακής αστάθειας, όπου το χιούμορ λειτουργεί ως μηχανισμός επιβίωσης και η φιλοσοφία αναδύεται μέσα από την κατάρρευση και όχι μέσα από τη λύση. Η δραματουργία συνδυάζει τη μαύρη κωμωδία, τη μεταφυσική στοχαστικότητα και τις παράλογες θεατρικές δομές, δημιουργώντας έναν χώρο όπου το γέλιο και η δυσφορία συνυπάρχουν και αλληλοδιακόπτονται συνεχώς. Κάθε έργο λειτουργεί ανεξάρτητα, αλλά μαζί συγκροτούν ένα συνεκτικό δραματουργικό σύστημα: ένα κατακερματισμένο σύμπαν όπου το νόημα συνεχώς κατασκευάζεται και αποδομείται.
Το μυστήριο του θανάτου και της ζωής. Αυτό το μυστήριο γινόταν ως ένα βαθμό φανερό μέσα από ιεροτελεστικά δρώμενα, όπου ήταν και οι πρώτοι στενοί συγγενείς του θεάτρου.
Εμψυχωτής είναι κάποιος που εμψυχώνει οποιονδήποτε άνθρωπο ή ομάδα για να δράσει με περισσότερη επιτυχία σε κάτι, που δίνει θάρρος, ελπίδα και συμπόνια που παρακινεί και κατανοεί.
Ετυμολογικά η λέξη ποίηση (όπως γνωρίζεται) προέρχεται από το ρήμα «ποιέω-ποιώ». Το «ποιώ» είναι η διπλή αδελφή όψη του ρήματος «πρήσσω- πράσσω- πράττω»..